به گزارش روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی، ششمین آیین اهدای «سرو سیمین پارسی‌جان» چهارشنبه ۲۸ مردادماه ۱۴۰۵ در سالن صفارزاده حوزه هنری و به همت دفتر پاسداشت زبان فارسی برگزار شد.

در این دوره، نشان «سرو سیمین پارسی‌جان» به محمد معتمدی، خواننده و هنرمند شناخته‌شده موسیقی ایرانی، امید مهدی‌نژاد، طنزپرداز و مدیر رویداد «من لهجه دارم» و محمدمهدی باقری، مدیر مؤسسه ویراستاران، اهدا شد.

باقری درباره این مراسم گفت: ششمین آیین اهدای جایزه «سرو سیمین پارسی‌جان» در حوزه هنری بسیار شایسته برگزار شد و برای من چند ویژگی جالب داشت. یکی از ویژگی‌های مثبت مراسم، کوتاه و مفید بودن آن بود. از ابتدا تا انتهای برنامه، حدود یک ساعت و ربع تا یک ساعت و ۲۰ دقیقه زمان صرف شد و سخنرانی‌ها نیز کوتاه بود. همین مسئله باعث شد جلسه از ابتدا تا انتها مفید و پرتحرک باشد.

او افزود: نکته دیگری که برای من جالب بود، حضور خبرنگاران مختلف از خبرگزاری‌های جدی کشور برای پوشش این رویداد بود. این موضوع نشان می‌دهد که زبان فارسی برای رسانه‌ها و مجموعه‌های خبری اهمیت پیدا کرده و چنین برنامه‌ای می‌تواند به مطرح شدن بیشتر مسائل مرتبط با زبان فارسی کمک کند.

مدیر مؤسسه ویراستاران درباره فرایند انتخاب برگزیدگان این دوره نیز اظهار کرد: درباره فرایند انتخاب این افراد در مراسم توضیح زیادی داده نشد. به نظرم همین موضوع نشان می‌دهد که فضای این جایزه، از یک سو فضای همدلانه‌ای است و از سوی دیگر، انتخاب‌ها بدون معیار و حساب‌وکتاب انجام نمی‌شود.

باقری در ادامه مطرح کرد: از صحبت‌هایی که در مراسم مطرح شد، مشخص بود که برای انتخاب برگزیدگان روی موضوعات مختلف فکر و کار شده است. بنابراین این‌طور نیست که انتخاب‌ها کاملاً بی‌ضابطه یا با تسامح انجام شده باشد. به نظرم این جایزه توانسته است یک حد میانه و جذاب را پیدا کند؛ یعنی هم فضای قدردانی و همدلی در آن وجود دارد و هم انتخاب‌ها بر اساس یک نگاه جدی انجام می‌شود.

باقری درباره عدم جایزه مالی در «سرو سیمین پارسی‌جان» گفت: نکته جالب دیگر برای من این بود که در حال حاضر جایزه مالی در میان نیست و تمرکز اصلی بر قدردانی از افرادی است که در حوزه زبان فارسی فعالیت می‌کنند. اتفاقاً این موضوع جذابیت خودش را دارد، چون اگر جایزه مادی وارد ماجرا شود، طبیعتاً بحث انتخاب‌ها، معیارهای داوری و فرایند ارزیابی نیز بسیار جدی‌تر می‌شود.

این ویراستار در ادامه، افزود: البته در مراسم اشاره شد که هر سال یک جایزه «سرو سیمین زرین» نیز اهدا می‌شود که جنبه مالی هم دارد. این مسئله باعث می‌شود ماجرا فقط به یک تقدیر و قدردانی خشک و خالی محدود نشود و در کنار وجه فرهنگی و معنوی، یک وجه مالی نیز برای جایزه وجود داشته باشد.

او ادامه داد: یکی دیگر از نکات جذاب مراسم، هدیه‌هایی بود که برای برگزیدگان طراحی شده بود. روی طراحی این هدیه‌ها و متنی که درون آن قرار گرفته بود، کار شده بود و به نظرم همین که این آثار محصول کار هوش مصنوعی نبودند و برای هر شخص تا حدی شخصی‌سازی شده بودند، نشان می‌دهد که برای این بخش وقت گذاشته شده است.

باقری در خصوص حرکت خلاقانه دفتر پاسداشت زبان فارسی، عنوان کرد: امروزه همین مسئله که برای هر فرد به صورت مشخص و متناسب با شخصیت و فعالیتش طراحی و فکر شود، ارزشمند است. شاید آدم از بعضی مجموعه‌هایی که در حوزه فرهنگ فعالیت می‌کنند، انتظار چنین حرکت‌های خلاقانه‌ای را نداشته باشد؛ بنابراین این بخش برای من بسیار جالب بود.

باقری با اشاره به حضور مخاطبان در مراسم گفت: سالن پر بود و مردم آمده بودند. فضای جلسه واقعاً زنده بود و این اتفاق مثبتی بود. از طرف دیگر، تنوع برگزیدگان نیز بسیار جذاب بود. در این دوره یک خواننده، یک طنزپرداز و یک ویراستار در کنار یکدیگر به عنوان برگزیده معرفی شدند. این ترکیب نشان می‌دهد که زبان فارسی چه دامنه گسترده‌ای دارد.

او در ادامه، عنوان کرد: زبان فارسی فقط متعلق به ادبیاتی‌ها، زبان‌شناسان، نویسندگان و مترجمان نیست. همه افراد می‌توانند در قصه زبان فارسی فعال باشند و در این حوزه کارهای جذاب و اثرگذار انجام دهند.

باقری با اشاره به گستردگی زبان فارسی، خاطرنشان کرد: در دوره‌های گذشته نیز چهره‌هایی مانند سخنگوی وزارت امور خارجه به عنوان برگزیده معرفی شده‌اند و این نشان می‌دهد که «سرو سیمین پارسی‌جان» قرار نیست جایزه‌ای محدود به یک گروه خاص باشد. زبان فارسی یک حوزه عمومی و فراگیر است و افراد مختلف، با حرفه‌ها و تخصص‌های گوناگون، می‌توانند در آن نقش‌آفرینی کنند.

مدیر مؤسسه ویراستاران در ادامه، مهم‌ترین نقد خود را به میزان دیده‌شدن این جایزه مطرح کرد و گفت: اگر بخواهم نقدی داشته باشم، که البته می‌دانم بخشی از آن به شرایط و امکانات برگزارکنندگان مربوط است، این است که «سرو سیمین پارسی‌جان» باید خیلی بیشتر صدا کند. این جایزه ظرفیت بسیار بیشتری برای دیده شدن دارد و به نظرم باید برای آن حامیان رسانه‌ای، مالی و اعتباری بیشتری جذب شود. 

این ویراستار در ادامه با بیان پیشنهادی، عنوان کرد: می‌توان از شرکت‌های بزرگ و سازمان‌های مختلف برای حمایت از این رویداد کمک گرفت؛ مجموعه‌هایی که بتوانند در برگزاری مراسم بزرگ‌تر، فراهم کردن سالن‌های مناسب‌تر و حتی اختصاص جوایز بزرگ‌تر مشارکت کنند.

باقری برای توسعه این رویداد، اظهار کرد: به نظرم می‌توان از الگوی «جایزه معلم» که امسال سومین دوره آن برگزار می‌شود، الگوبرداری کرد. این جایزه را بنیاد برهان و آقای آذین برگزار می‌کنند.

او افزود: آن‌ها الزاماً قرار نیست هزینه اصلی جایزه را از منابع خودشان پرداخت کنند، اما برای جلب حمایت و ایجاد یک رویداد بزرگ تلاش زیادی می‌کنند. در این فرایند، هر سال حدود ۱۲ تا ۱۳ هزار نفر فرم شرکت در جایزه را تکمیل می‌کنند و پس از یک فرایند نسبتاً پیچیده و سخت، معلمان برگزیده معرفی می‌شوند.

باقری در ادامه، گفت: به نظرم می‌توان از این الگو برای ایجاد یک جایزه بزرگ در حوزه زبان فارسی استفاده کرد؛ جایزه‌ای که از حمایت مجموعه‌های مختلف برخوردار باشد و بتواند افراد بیشتری را درگیر مسئله زبان فارسی کند.

او همچنین با بیان لزوم هزینه‌های مالی برای عرصه فرهنگی، گفت: امیدوارم در کشور ما هزینه‌کرد و حمایت افراد و مجموعه‌هایی که توان مالی بیشتری دارند، در عرصه فرهنگی بیشتر شود.

باقری در ادامه، گفت: ما در دنیا نمونه‌های مختلفی از این نوع حمایت را می‌بینیم. مثلاً در حوزه علم، کمک‌های خیرخواهانه و حمایت‌های مالی افراد و مؤسسات از دانشگاه‌ها و مراکز علمی بسیار جدی است. دانشگاه‌هایی مانند هاروارد و ام‌آی‌تی، علاوه بر بودجه‌هایی که از دولت دریافت می‌کنند، از کمک‌های خیران و حامیان خصوصی نیز بهره می‌برند.

او با عنوان کردن کمک‌های مالی خیرین برای جیازه‌ای مانند نوبل، گفت: حتی وقتی درباره جایزه‌ای مانند نوبل صحبت می‌کنیم، در نهایت نقش یک فرد خیر و سرمایه‌ای که برای ایجاد و استمرار آن اختصاص داده شده، در پشت ماجرا دیده می‌شود؛ کسی که از سرمایه شخصی خود برای ایجاد یک جریان ماندگار علمی و فرهنگی هزینه کرده است.

مدیر مؤسسه ویراستاران، در پایان، گفت: امیدوارم این نوع حمایت‌ها در عرصه فرهنگ کشور ما نیز بیشتر شود تا این حوزه گرم‌تر و پویاتر شود و رویدادهایی مانند «سرو سیمین پارسی‌جان» بتوانند با حمایت‌های گسترده‌تر، به جایگاه شایسته خود برسند. در مجموع، من از برگزاری این مراسم بسیار سپاسگزارم. به نظرم برنامه شایسته، تمیز و باحالی بود؛ مراسمی که از حضور در آن واقعاً لذت بردم و به خاطر برگزاری چنین رویدادی افتخار کردم.